Projekt "O POSZUKIWANIACH PTAKA AZARANA" zrodził się z naszej fascynacji muzyką kręgu bizantyńskiego. Mieszają się w tym świecie zarówno wpływy różnych krain - Grecji, Turcji, Armenii, Rumunii, Serbii, Bułgarii, jak i systemy i etosy muzyczne - muzyka tradycyjna, obrzędowa, taneczna, klasyczna i sakralna.

Wyprawiamy się do miejsc noszących smak tej wschodniej historii, spotykamy się z muzykami, gramy wspólnie, rozmawiamy. Obcujemy ze średniowiecznymi świątyniami, bizantyńskimi freskami, ikonami czy iluminowanymi manuskryptami.

Doświadczenia te tworzą niezwykłą, iście bizantyńską mozaikę, której koloryt próbujemy oddać tworząc naszą współczesną muzykę, w której słychać orientalne melizmaty, subtelność muzyki Kaukazu, rytmy Bałkanów i słowiańską żywiołowość.

Rezultatem projektu jest płyta CD AZARAN (Samograj, Poznań 2006) nagrana przez Macieja Filipczuka (skrzypce), Zbigniewa Łowżyła (fortepian), Michała Żaka (flety, klarnet, szałamaje) i Roberta Siwaka (instrumenty perkusyjne). Muzyka z płyty AZARAN wpisuje się w nurt etno-jazz i składają się na nią autorskie kompozycje oraz współczesne opracowania tradycyjnych tematów. LAUTARI wyrusza tu w mityczną podróż, przywołuje historię odwiecznego poszukiwania wolności, szczęścia i piękna.

Projektowi i płycie AZARAN towarzyszy kaukaska bajka "AZARAN - Ptak Tysiąca Treli" o ptaku, którego śpiew przywraca życie obumarłej ziemi, która w poetyckim opracowaniu naszego przyjaciela Grzegorza Żaka brzmi tak:

Gdy śpiewał Azaran - wszystko wokół kwitło.
Kamienia nie daje się proszącemu o chleb.
"Niechaj szczęście odwróci swoją twarz od tej nie zacnej krainy!"
Azaran - Ptak Tysiąca Treli. Tylko on może odczynić urok.
"W drogę !" - zakrzyknęli bracia i Alo - Dyn - bohater nieświadom swej mocy.

By poznać człowieka, trzeba zostać towarzyszem jego podróży.
By poznać siebie - trzeba podążyć drogą,
przy której czekają czerwony, biały i czarny Dew.
Dew ugości cię wieczorem, a rano zabije.
Ale tyś jest Alo - Dyn, młodzieniec o czystym sercu.

Alo - Dyn dosięgnął cudownego Azarana.
Sięgnął wysoko, ale przed nim jeszcze sięgnięcie głębi.
I studnia jak Kraina Mroku.

Zahartowany w nieszczęściu jak żelazo w ogniu,
pozostał sobą. Przebaczył. Rozdał wszystko, co
miał - w prostocie swojej czując,
że to, co rozda, będzie jego, a czego nie rozda, straci.

A potem Alo - Dyn narodził się na nowo, poślubił kobietę i ziemię.
Alo - Dyn księciem ! - zakrzyknęli ludzie, ale nie zagłuszyli śpiewu Azarana

Bo gdy śpiewał Azaran, wszystko wokół kwitło.