(...) Emanująca radością życia muzyka Lautari opiera się na barwnych polifoniach i polirytmiach, a rozwijanie poszczególnych wątków przebiega dynamicznie. Zmieniają się też role instrumentów przechodząc harmonijnie z sekcji rytmicznej do melodycznej i odwrotnie. Taka filozofia uprawiania muzyki wymaga nie tylko umiejętności technicznych, ale i wyobraźni.

(...) Lautari łapie tu nieco bizantyjsko-orientalny przechył, głównie jednak żeglując po bałkańsko-karpacko-słowiańskim morzu dźwiękowych inspiracji (...) Tutaj muzyczną tradycję środkowej, wschodniej i południowej Europy oraz Kaukazu traktuje się jako głęboką inspirację do współczesnych improwizacji. Tak więc nie tylko historia, ale i współczesność (...) wzajemnie odnajdują się w wyimprowizowanym kłębowisku (...)

Bez wątpienia największe wydarzenie fonograficzne ubiegłego roku. Lautari w nowym składzie, kwartecie tworzonym przez muzyków grających w idealnym twórczym porozumieniu (...) Geograficzne umiejscowienie źródeł przestaje mieć znaczenie, to jakby muzyka stworzona ponad światem, wyrastająca z twórczej postawy wobec niego. Zachwyciło mnie wszystko - od samej muzyki, poprzez realizację dźwiękową, przepiękną szatę graficzną.

Lautari to marka! Zespół podąża konsekwentnie drogą poszukiwań i eksperymentów nie oglądając się na innych. Tym razem przyszedł czas na nowy skład i nowe brzmienie. Brzmienie doskonałe. Lautari'owa etno-folkowo-jazzowa wizja muzyki Wschodu, fuzja jej z klimatami słowiańskimi ma swój głęboko ukryty sens. Płyta dla przeciętnego słuchacza niełatwa, to płyta dla koneserów. Płyta znakomita.

Zachwycająca dojrzałość i kultura muzykowania. Tę płytę można postawić na półce obok najważniejszych światowych dokonań "etno czy folkowych" ostatnich lat. Do tego przepiękna warstwa graficzna.

Członkowie Lautari (...) stworzyli album etno-jazzowy, obok którego trudno przejść obojętnie. Aranżacje są ciekawe. Wykonanie lekkie. Płyta brzmi spójnie. Słychać mistycyzm Wschodu, ale i słowiański duch. Nie brakuje przestrzeni dla wyobraźni słuchacza, niezależnie od tego, czy utwór jest bardziej kontemplacyjny, czy żywiołowy.

(...) Azaran stanowi zaskakująco odważny krok na twórczej drodze Macieja Filipczuka, który dzięki swej konsekwencji i poszukiwaniom inicjuje wydarzenia jedyne w swoim rodzaju, pokazując jak wiele sił żywotnych i piękna tkwi w dawnych, orientalnych, a jednak bliskich pieśniach. Lautari swoją nieprzewidywalną muzyką staje się jedną z najciekawszych formacji łączących inspiracje etniczne i jazzowe w Polsce, wskazując nową, ścieżkę ich splotu, jak w wielobarwnym ogonie Azarana, który gdy śpiewał, wszystko wokół kwitło.

(...) A teraz muzyka, zupełnie wolna od doraźności. Teoretycznie folk, ale dlaczego nie nazwać tego jazzem? A w każdym razie etno jazzem? (...) na płycie Azaran zespół Lautari podróżuje nieco dalej. Przez Serbię, Rumunię i Bułgarię aż po Armenię. Inspiracją do ormiańskiego albumu był ormiański mit o Azaranie - "Ptaku tysiąca treli, który gdy śpiewał, wszystko wokół kwitło". Zarówno Balkan Sevdah, jak i Lautari są laureatami wielu nagród folkowych, ale ich muzyka bez trudu przekracza gatunkowe podziały.

(...) To płyta znacznie bardziej przemyślana, obfitująca w bogactwo brzmień i znacznie ciekawsze aranżacje (...) Całość dopełnia doskonała realizacja dźwięku, zarówno w utworach o bardziej kontemplacyjnym charakterze jak i w tych bardziej żywiołowych, gdzie doskonale słychać dialogi instrumentów. Daje się wyczuć pewną pasję i radość grania. "Azaran" wychodzi naprzeciw szerszemu gronu odbiorców, przełamując barierę niszy muzyki folkowej. Śmiało konkurować może nawet z zagranicznymi wydawnictwami płytowymi z kręgu etno-jazz czy world music. Płyta zdecydowanie godna uwagi.

Płyta jest, by tak rzec, opowieścią multikulturową (...) W graniu Lautari pojawiają się zresztą nie tylko echa orientalne, ale i bardzo wyraźne - jak zawsze - bałkańskie, rumuńskie i jakaś bardzo "tutejsza" - polska, słowiańska melancholia. Wszystko to plus piękna okładka sprawiają, że wolno płytę "Azaran" uznać za wydawnicze wydarzenie, że wolno widzieć w niej jedno z najważniejszych tegorocznych wydawnictw muzycznych w naszym kraju.

... naprawdę niewiele znajdzie się na naszym rynku zespołów z takim wdziękiem splatających ze sobą folklor szeroko rozumianego Wschodu i łagodną, jazzową improwizację... Całość brzmi spokojnie, nie ma tu nerwowych szarpnięć czy gwałtownych wybuchów ekspresji. Są jednak wyraziste motywy, smakowite, wielopoziomowe aranżacje i niemal doskonała lekkość zespołowego grania (...) To jedna z najlepszych etnojazzowych płyt ostatnich miesięcy - sugestywna, odrealniająca i świetnie oddająca muzyczny koloryt tej części świata.

Trudno się nie zachwycić tą płytą. I to od pierwszego wejrzenia (dosłownie). Drugi album poznańskiej grupy Lautari zdobi zjawiskowa okładka przygotowana przez cenioną warszawską graficzkę Małgorzatę Dmitruk. W ciągu 50 minut odbywamy z grupą muzyczną podróż przez pół świata. Słyszymy orientalne mezlizmaty, subtelność muzyki bizantyjskiej, rytmy Bałkanów i słowiańską żywiołowość. A wszystko podane z jazzową błyskotliwością.

Die Musik von Lautari aus dem polnischen Poznan ist moderner Ethnojazz, verwurzelt in der Tradition von Mittel-, Ost- und Südeuropa. Die Folkmotive werden auf dem Piano, der Violine, der Klarinette und auf Flöten gespielt, eingebettet in zeitgemäße Arrangements und Improvisationen. In Lautaris Kompositionen hört man die orientalischen Ornamente, man hört den Balkan - es spielen die Zigeuner, die sich immer der Musik der Regionen annehmen, die sie durchstreifen. Mit hörbarer Souveränität werden die Genres durchstreift. Besonders durch Piano und Flöte entsteht ein leichter, fast kammermusikalischer Sound; die ganz großen Töne werden von den vier Herren vermieden. Unaufdringliche Qualität, die sich beim Hören von mal zu mal mehr erschließt und immer neue Facetten offenbart.

Lautari Azaran (Samograj SAMCD 01) polski kwartet biorący bałkański, ormiański, oryginalny materiał muzyczne za źródło dla swoich jazzujących utworów granych na skrzypcach, fletach, klarnecie, pianinie i bębnach (te ostatnie dołączają ostatnio do trio, którego CD było recenzowane w fR256). Dźwięki są wyrażane ze zrozumieniem, trudne melodie stają się punktem wyjścia do rozwinięcia.

Stara ormiańska bajka "Azaran", ptak tysiąca treli, mówi, że gdy Azaran śpiewał wszystko wokół kwitło. Kwartet Lautari z Poznania, Polska wybrał tę opowieść jako inspirację. Muzyka Lautari to etniczny jazz, głęboko zakorzeniony w tradycyjnej muzyce Bałkanów, Rumunii, Grecji. Melanż skrzypiec, fletów, klarnetu, fortepianu i bębnów przywołuje naturanle brzmienie. Są tu wpływy wschodnie, muzyka cygańska i pod każdym względem jazzowy nastrój. Wtedy, chwilami brzmi jak orkiestra kameralna. Kiedy Azaran śpiewał wszystko wokół kwitło. I tak dzieje się nadal dzisiaj.